وکیل قرارداد ها در اصفهان
قرارداد چیست؟
قرارداد در لغت به معنی تعیین شده، قول، شرط و پیمان میباشد . مترادف قرارداد همان عهد نامه، قولنامه، میثاق، معاهده، پیمان نامه است.
در قانون مدنی قرارداد یا عقد به این صورت تعریف شده است : تعهد یک یا چند نفر در مقابل یک یا چند نفر دیگر برای انجام امری که مورد قبول آن ها باشد. لازم به ذکر است که عقود فقط محدود به تعهد نیست و ممکن است شامل تملیک مال، اسقاط تعهد، اباحه، اتحاد و شرکت، ایجاد شخصیت حقوقی و زواج باشد.
شرایط اساسی برای صحت عقود و قراردادها
برای صحت و درستی هر عقد و قراردادی باید شرایط اساسی صحت عقد در آن رعایت شود ؛ که از قرار زیر است:
- قصد طرفین و رضای آنها
- اهلیت طرفین
- موضوع معین که مورد معامله باشد
- مشروعیت جهت معامله.
دریافت نوبت مشاوره حضوری و غیرحضوری
قصد طرفین و رضای آن ها در قرارداد
عقد در صورتی محقق میشود که طرفین قصد انشاء (انشا در برابر اخبار است) داشته باشند و همراه با چیزی باشد که دلالت بر وجود قصد کند، یعنی قصد درونی کافی نیست، این قصد درونی در صورتی عقد را به وجود می آورد که همراه با چیزی باشد که دلالت بر وجودش کند. در صورتی که قصد انشاء در قرارداد یا عقد وجود نداشته باشد باطل است. همچنین در هر عقد و قردادی باید رضایت وجود داشته باشد و طرفین تمایل به انجام معامله داشته باشند و با زور و تهدید و فشار نباشد. در صورتی که رضایت وجود نداشته باشد عقد غیر نافذ است. بدین معنی که نه باطل است نه صحیح و برای صحت باید رضایت طرف معامله حاصل شود .
اهلیت طرفین
طرفین عقد و قرداد باید اهلیت داشته باشند. اهلیت به معنی شایستگی است که انسان برای دارا شدن حق و اعمال آن پیدا می کند. طرفین وقتی دارای اهلیت محسوب میشوند که بالغ و عاقل و رشید باشند. ( سن رشد در ایران برای هر انجام معاملات و تصرف ۱۸ سالگی است) . معامله با کسانی که بالغ و عاقل و رشید نیستند باطل است.
موضوع معین مورد معامله
موضوع مورد معامله باید یا مال باشد یا عملی که هر کدام از طرفین تعهد تسلیم یا ایفای آن را میکنند. مورد معامله نباید مجهول باشد مگر در مواردی که قانون مشخص کرده باشد، مورد معامله در صورتی معلوم است که مقدار و جنس و وصف آن معین باشد. در صورتی که مورد معامله مالی باشد باید حتما مالیت داشته باشد و دارای منفعت عقلایی مشروع باشد.
مشروعیت جهت معامله
در معاملات و قرارداد ها لازم نیست که جهت معامله حتما تصرح شود ولی اگر جهت معامله تصریح شود باید مشروع باشد. در صورتی که جهت معامله مشروع نباشد معامله باطل است. انگیزه نامشروع در صورتی عقد یا قرداد را باطل می کند که مشترک بین دو طرف باشد یا هر دو طرف از آن آگاه باشند.
اقسام عقود و قراردادها
عقود و قرارداد ها به اقسام زیر تقسیم می شوند : لازم،خیاری، منجز و معلق.
عقد لازم
عقد لازم عقدی است که هیچ کدام از طرفین معامله حق فسخ آن را ندارند مگر در مواردی که قانون مشخص کرده باشد (خیارات).در قرارداد ها اصل بر لزوم قرارداد است.
ممکن است عقود نسبت به یک طرف عقد لازم و نسبت به طرف دیگر عقد جایز باشد .مثل عقد رهن و وکالت.
عقد جایز
عقد جایز عقدی است که در آن هر یک از طرفین بتوانند، هر وقت که بخواهند عقد را فسخ کنند.
عقد خیاری
عقد خیاری عقدی است که در برای طرفین قرارداد یا کی از آن ها یا برای شخص ثالثی اختیار فسخ وجود داشته باشد. (خیار در لغت به معنی اختیار است) در عرف حقوقی ، عقد خیاری عقد لازمی است که در آن شرط خیار شده است.
عقد منجز
عقد منجز عقدی است که تأثیر آن بر حسب انشا موقوف به امر دیگری نباشد، یعنی به محض اینکه عقد منعقد می شود قطعی است و طرفین عقد باید به آن عمل کنند.
برای مطالعه ادامه مطلب کلیک کنین:
در این وبلاگ به توضیح و تفسیر مواد قانون مدنی میپردازیم و نکات مهم را برای شما بازگو میکنیم.