اصل 167 قانون اساسی می گوید: «قاضی موظف است در هر موردی در قانون تلاش کند تا رأی را بیابد و در صورت عدم یافتن می تواند به استناد منابع معتبر اسلامی یا فتواهای معتبر رأی صادر کند و نمی تواند از بهانه سکوت یا امتناع از رسیدگی و صدور حکم یا نقص یا تخلف یا تعارض قوانین استفاده کند».
بر اساس این اصل، هنگامی که پرونده بر اساس ثبت درخواست حقوقی یا شکایت کیفری نزد قاضی مطرح می شود و پرونده به قاضی ارسال می شود، قاضی باید در مورد موضوع مطروحه تصمیم گیری کند. امتناع قاضی از صدور حکم به هیچ وجه پذیرفته نمی شود. یکی از مواردی که قضات در هنگام رای دادن می توانند از آن استفاده کنند، قرارهای عددی یا پیش تعیین شده است که انواع و تاثیرات خاص خود را دارد.
بنابراین در این مقاله قصد داریم به بررسی قرار اعدادی، انواع و تاثیرات آنها بپردازیم و منظور از جلسات اعدادی را بیان کنیم. ابتدا در توضیح این موضوع، خواهیم گفت که اعداد چیست.
قرار اعدادی یا مقدماتی چیست
در پاسخ به این پرسش که منظور از قرار قرار اعدادی صادر شد یعنی چه و قرار اعدادی چیست؟ باید گفت: گاهی قاضی، برای صدور رای قاطع و کسب اطلاع از حقیقت امر در پرونده ای، قرارهایی مانند قرار معاینه محل، قرار تحقیق محلی، قرار کارشناسی و مواردی از این دست صادر می کند که در حقوق، اصطلاحا به آن ها قرار اعدادی یا مقدماتی می گویند.
قرار اعدادی یا قرار مقدماتی، از نمونه قرارهایی است که پرونده را برای صدور رای قاطع دعوا، آماده می کند. قرار اعدادی یا قرار مقدماتی، معمولا، در جریان دادرسی و پیش از ختم دادرسی، صادر می شوند. این نمونه از قرارها، روی برگ های صورتجلسه معمولی و به خط دادرس، تنظیم می گردند.
در قرار اعدادی، موضوع قرار، زمان، محل و شیوه اجرای قرار، شخص یا مقامی که باید آن را اجرا کند و پرداخت کننده هزینه، نوشته می شود. قرارهای مقدماتی، برخلاف قرارهای قاطع، پاک نویس نمی شوند و به شکل دادنامه تنظیم نمی گردند؛ زیرا، قرارهای مقدماتی، به طرفین دعوا ابلاغ نمی شود.
در این وبلاگ به توضیح و تفسیر مواد قانون مدنی میپردازیم و نکات مهم را برای شما بازگو میکنیم.